دعای شماره 171

آورده‌اند اگر كسي در مجلسي 12000 مرتبه بگويد «يا الله يا هو» جنٌ و انس و حوش و طيور با او انس گيرند و در صحرا مطيع او گردند و جمله مخلوقات و خواص اشياء و علوم مخفيات بر وي مكشوف گردند.

2) هر كه خواهد صاحب صدق و يقين گردد و از عالم غيب انواع فتوحات ظاهري و باطني متداتر به وي نازل گردد و هر روز بعد از فراغ فرايض صبح 1000 بار اين اسماء را بخواند «يا الله يا هو».

3) و هر كه نيمه شب با طهارت كامل رو به آسمان كند و 99 بار اين اسم  مبارك «يا هو» را بگويد مستجاب دعا گردد و چشمه‌هاي معرفت از دل وي سر برزند و از علوم لدني بانصيب گردد.

4) هر كه در روز 100 مرتبه بگويد «هو الله الذي لااله الا هو» حق تعالي او را از اهل يقين مي‌كند و مقام اهل تحقيق و درجات اهل توحيد برسد و آنچه خواهد بر او كشف شود.

5) براي سالكان كه بهتر است كه دو اسم «اَلْواحدُ الْاَحَدْ» را بخوانند و ورد زبانشان سازند كه دلشان به اسرار الهي و اسرار توحيد پُر شود و در شب خوانده شود.

6) هر كسي كه بعد از غسل صد نوبت نام مقدس «مهَيْمنْ»بگويد بر باطنها مشرف گردد.

دعای شماره 170

هر كه به عدد تكسير خواند اسم مقدس «يا خبير» را تا 21 روز از شّر نفس و حيله حسودان و مكر خصمان محفوظ ماند. و دانا شود و از ضماير و انديشه‌اي كه در خاطر خلايق باشد و از باطن اشياء و غيره واقف گردد. و عدد تكسير اين اسم 2436 عدد است و عدد تكسير مع صدر مؤخر 4842 مي‌باشد.

2) براي برخوردار شدن از علم اشراقي (علمي که اکتسابي نيست) در هر روز 150 مرتبه «يا عليم» خوانده شود. بهترين وقت براي گفتن اين ذکر، هنگام سحر مي‌باشد و حداقل تعداد اين ذکر 10 مرتبه در روز است. العِلمُ نُورٌ يَقذِفُهُ اللهُ في قَلبِ مَن يَشاءُ.  دانش حقيقي، نوري است که خداوند پرتو آن را در دل هر کس که بخواهد مي‌افکند.

3) براي باز شدن دريچه‌اي از حکمت به عالم قلب و دل، بعد از نيمه شب 87 مرتبه ذکر«يا حکيم» گفته شود.

4) هر كه سالك را قبض بود و فتح نشود در رياضت و طالب مراتب بالاتر گردد به تكرار اين اسم مبارك «المجيد» مداومت كند ابواب سير و سلوك بر وي گشوده گردد.

دعای شماره 169

براي آگاه شدن از امور پنهاني در هر شبانه روز 70 مرتبه (يا بيشتر) ذكر «يا شهيد» خوانده شود.

2) هر كه را فرزند باشد و فتوح عالم غيب مي‌خواهد و به هيچ جا گمان ندارد به مداومت اين اسم بعد از هر نماز جمعه قيام كند تا چهل جمعه چون اربعين تمام شد، مقصود حاصل آيد.

3) جهت پي بردن به ضمائر و معاني موجود در قلب اشخاص، مداومت شود بر ذکر «يا باطن» به تعداد 62 مرتبه.

دعای شماره 168

براي راه يافتن به علوم غريبه، روز شنبه که متعلق به اين امر است، به نيت اين عمل، غسل انجام داده و دو رکعت نماز، مثل نماز صبح خوانده و سپس هفتاد هزار مرتبه بدون توقف و حرف زدن در بين ذکر گفتن، ذکر «يا بديع» بگويد؛ سپس به تعداد 700 عدد حرف «ز» را روي کاغذ سفيدي نوشته و هنگام غروب آفتاب کاغذ را در قبرستان زير خاک مدفون سازد و در حين مدفون کردن کاغذ، 70 مرتبه بگويد: يا مُبدِعُ يا عَلاّمُ. توجه شود که هنگام دفن کاغذ، کسي نبايد عامل را ببيند. در موقع گرفتن ذکر «يا بديع»، اگر در حالات عامل، تغييري غير عادي پيش آيد، نبايد بترسد. زنان، بدون اذن شوهران خود، اجازه اين کار را ندارند و توفيق نمي‌يابند.

دعای شماره 167

هر كه مداومت كند به ذكر اين اسماء «اَلْقادِرُ، اَلْمُقْتَدِرُ، الْقَوِيُّ، الْقائِمُ» به عدد كبير چهل روز پديد آيد او را قوت و قدرت و توانائي در نفس كه بدان غالب آيد بر هر مردي سالك و سرّي عجيب در خواص اين اسماء است و شرح آن در وصف نيايد و صاحب اين دعوت اين اسماء از مكاشفات عالم غيب بر اسرار اين اسماء واقف گردد. و دعوت اين اسم 116 روز است به عدد اسم و اما به عدد كبير بايد خواند و هر روز يك بار و در يك محل خواند و ميان طلوع صبح صادق و برآمدن آفتاب اولي است خواند اين اسم.

2) به جهت ظاهر شدن امري پنهان و حاصل شدن کشفيات در هر روز 1106 مرتبه ذکر «يا ظاهر» گفته شود.

دعای شماره 166

هر كه اين اسماء «اَلاَوّلُ الْاخِرُ الظّاهِرُ الباطِن» را مداومت كند بر دعوت اين نامها 70 روز به شرط مذكور در شبانه روزي به عدد تكسير بخواند 15484 عدد است بر او ظاهر شود اسرار اهل عالم و مكشوف گردد آنچه علم ظاهر و باطن است بر صاحب دعوت و اين اسم خواص ظاهر و باطن اشياء را بدانند و بر ظاهر و باطن هر موجودي بينا و توانا گردد و بايد در اين كار مداومت دارد و اين مربع را نوشته و با خود دارد:

 

الاوّل	الآخر	الظاهر	الباطن
الظاهر	الباطن	الاوّل	الآخر
الباطن	الظاهر	الآخر	الاوّل
الآخر	الاوّل	الباطن	الظاهر

دعای شماره 165

جهت صفاي نفس و محو رذائل و آراستن آن به فضائل اخلاق، و صفاي باطني و جلاي قلب به جايي رسد كه ضمير مردم بر روي منكشف گردد. بعد از ساعت 12 نيمه شب، دو رکعت نماز، زير آسمان با سر برهنه خوانده سپس در حالت ايستاده 100 مرتبه ذکر «يا حق» خوانده شود.

عدد ابجد «بحقّ»، 110 مي‌باشد که مساوي با عدد «علي» است که اسم اعظم خداست؛ پس در دعاها هرگاه گفته شود «بحقّ» يعني «عليّ» والعاقل يکفيه الاشاره ...

دعای شماره 164

هر كه شب سوره نور را 7 بار بخواند و به عدد كبير  اسم مبارك «يا نور» را تكرار كند نوري در باطن او ظاهر مي‌شود و اگر مداومت كند آن نور در ترقّي باشد و اگر ميّسر نشود البته هفت جمعه پيوسته مداومت كند و اگر در روزها به اين اسم مداومت كند در ايام مذكور و شبها به عدد كبير تكرار كند نوري در باطن او پيدا  كند و دل او را از نور الهي روشن گردد و از باطن او شعله‌هاي نور بر افروزد.

دعای شماره 163

هر كه 18 شبانه روز روزي 8793 بار اسم مبارك «يا فتاح» را بخواند كه سه عدد تكسير است او را فتحي واقع شود كه هرگز قبض و بسط نبيند و در باطن او را از عالم غيب فتوح منواتر رسد و چنان صفاي باطني يابد كه مطلق روي از دنيا بتابد اما بايد كه قرائت اين اسم باز نماند و بعد از اين دولت هر روز پانصد نوبت كمتر نگويد.

دعای شماره 161

كسي كه بخواهد طالب حال و اخلاص شود به اين اسم مبارك «يا واجد» مداومت كند بعد از نماز بامداد 150 «يا واجدُ» بگويد آن حال و ذوق عاشقان و درويشان بر ايشان كشف مي‌شود.

دعای شماره 160

اگر بعد از نماز به اين عدد قيام كند اولي واضح بود و اگر در حين طعام خوردن هر لقمه يك بار اين اسم مبارك «يا واجد» را بگويد و آن طعام را بخورد. آن طعام در درون او نوراني شود و اثر او زود بر او ظاهر شود.

دعای شماره 159

هر كه در خلوت تا نيمه شب چندان «يا ماجدُ» بگويد از حس طبيعي بيرون رود و بيهوش گردد و در آن حالت نوري در دل او افزون آيد كه از برتو آن نور باطن او روشن شود و در ميان خلايق سر افراز گردد.

دعای شماره 158

اگر در اين دعوت به صدق و اعتقاد بود و جهت تسخير خلايق و براي رضاي خدا خواند به درجه ولايت رسد و صفاي باطن وي را روي نمايد و بر او منكشف گردد علوم غريبه و علم لدنّي و حالات عجيب و غريب كه عدد آن 409 مي‌شود و يازده برابر آن 4499 مي‌شود. اسم مقدس «يا والي» را بخواند.

دعای شماره 157

هر كه مداومت كند به دعوت اين اسم مبارك «يا فَصل» را 120 روز در هر شبانه روز 17000 بار، باطن او مصفا گردد و موصوف گردد و به صفات ملائكه اما بايد اكثر اوقات معده او خالي باشد تا روح قوّت گيرد و قابليّت رويت ملائكه و سير و ملكوت اعلي حاصل آيد.

دعای شماره 156

هر كه مداومت كند به دعوت اين دو اسم مقدس «يا سَبُّوح يا قُدُّوس» به عدد تكسير 247 روز ميسّر گردد او را كه سير كند در ملكوت و مكشوف گردد بر وي علامات سماوي و روشن شود بر وي تسبيح و تقديس ايشان در اين دعوت شرايط كم خوردن كم خوابيدن و كم حرف زدن را بايد كرد و هر روز غسل بايد داشت و دوري از زنان و اكثر اوقات در لب آب روان باشد. كه رزق او از غيب مي‌آيد.

30) اين دو اسم مقدس «يا حَنّانُ يا مَنّانُ» خواص بسيار دارد هر كه مداومت كند به دعوت اين دو اسم به مدت 108 روز هر شبانه روزي 20000 بار در اين ايام بلكه پيش از اين چهار روز ترك طعام الوان كند بلكه خوي حيواني و معده را خالي دارد و پرهيز كامل كند در اين دعوت علامتي خواهد بود و بزودي ظاهر مي‌شود بر او اگر پيش از دعوت پرهيز كرده و از خلق اجتناب كرده وي را هيچ ترّهم نخواهد بود و علامت اول آن است كه چون از مدت دعوت او 80 روز درگذرد حاضر وقت باشد كه مردي گاه گاه پيش وي آيد و انواع سخنان گويد اما بيشتر سخنان وي از جهت امور دنيا باشد و نفع اين جهاني و اين عالم فاني اعتبار ندارد و دعوت براي اين عالم فاني نكند و مراد او عالم معني باشد و با آن شخص سخن گويد اما به ادب باشد و در نظر او گستاخي نكند و هر چه پرسد جواب گويد و جرأت ننمايد به سؤال بسيار كه او يكي از رجال الغيب است و از جمله مقربان چون حرمت نگاه دارد وادب رعايت كند او باوي بسي تلطّف و مهرباني كند و انواع علوم عجيب و غريب به وي آموزد كه آن علم اهل الله است و خواص آن آن است كه بر خاك دست زند زَر گردد او را جهت عالم باقي خواهد آموخت بلكه تعظيم باطني نمايد او متوجه دل وي خواهد بود هيچ شك نياورد كه وي مطّلع گردد و غرض از اين آنكه به اين علامات آن شخص را بشناسد و بداند كه دعوت قبول است. بعد از آنكه آن شخص علوم غريبه عجيبه به وي آموخت اسرار بر دل صاحب دعوت ريزد و بگشايد بر دل وي آنچه در فهم و انديشه نيامده باشد. و به دولت دو جهاني مشرّف گردد و ديده دل او را بگشايد.

 

ح	ن	ا	ن		م	ن	ا	ن
ا	ن	ح	ن		ا	ن	م	ن
ن	ا	ن	ح		ن	ا	ن	م
ن	ح	ن	ا		ن	م	ن	ا

دعای شماره 155

هر كه مداومت كند به اين اسم مقدس «يا دَيّانُ» مدت 70 روز هر شبانه روزي 5000 بار چون مدت دعوت به اتمام رسد آن مقدار كه تواند بخواند يعني ترك نكند كه احتمال رجعت دارد و از آن مقصود باز ماند چون ختم به اتمام رسد اين اسم خواص بسيار دهد و عجايب بسيار ببيند و در حين دعوت امرهاي غريبه بر صاحب دعوت كشف شود و صفاي باطن واقع شود. از دعوت اين اسم يكي آن است كه در نماز دل او به غير خدا به كسي نپردازد و از ملائكه و رجال الغيب و ارواح اولياء بهره‌مند گردد. و بايد در جاي خلوت باشد و از اجتناب از خلق و الكل و شرب حلال تا زود اثر كند.